<body>
<a href="http://facefa.com">جامعه مجازی</a>
<h1><a href="http://facefa.com">شبکه اجتماعی</a><strong>AlfaoaflA AlfaoaflA AlfaoaflA</strong> <a href="http://coo.ir">ثبت دامنه</a><strong>AlfaoaflA AlfaoaflA AlfaoaflA</strong></h1><h2><strong> </strong><strong> </strong></h2><h1> AlfaoaflA AlfaoaflA </h1><p><a href="http://alpha1.coo.ir"><strong>AlfaoaflA</strong></a> <a href="http://www.coo.ir" >free domain</a>جامعه مجازی، شبکه اجتماعی، دوست یابی، دوستیابی، ثبت دامنه، ثبت دامین</p>
<UL><LI><a href="http://alfaoafla.blogfa.com/post-130.aspx" target="_blank">دوست داشتن و عشق ورزيدن </a><BR><font size="2"><font color="black">مردی مشغول تمیز کردن ماشین جديد خودش بود. ناگهان پسر 4 ساله اش سنگی برداشت و با آن چند خط روی بدنه ماشین کشید.<br />
مرد با عصبانیت دست پسرش را گرفت و چندین بار به آن ضربه زد. او بدون
اینكه متوجه باشد، با آچار فرانسه ای که در دستش داشت، این کار را می کرد!<br />
در بیمارستان، پسرک به دلیل شكستگی های متعدد، انگشتانش را از دست داد.<br />
وقتی پسرک پدرش را دید، با نگاهی دردناک پرسید:<br />
کی انگشتانم دوباره رشد می کنند؟!<br />
مرد بسیار غمگین شد و هیچ سخنی بر زبان نیاورد. او به سمت ماشینش برگشت و
از روی عصبانیت چندین بار با لگد به آن ضربه زد. در حالی که از کرده خود
بسیار ناراحت و پشیمان بود، جلوی ماشین نشست و به خط هایی که پسرش کشیده
بود نگاه کرد. پسرش نوشته بود:<br />
<span style="color: rgb(0, 0, 255);">دوستت دارم</span> بابایی<br />
روز بعد آن مرد خودكشی کرد!<br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">
عصبانیت</span> و <span style="color: rgb(0, 0, 255);">دوست داشتن </span>هیچ حد و حدودی ندارند. دومی را انتخاب کنید تا یک
زندگی زیبا و دوست داشتنی داشته باشید. این را نیز به یاد داشته باشید که:<br />
وسایل برای استفاده کردن هستند و انسانها برای دوست داشتن.<br />
اما مشكل جهان امروز این است که انسانها مورد استفاده واقع می شوند و به وسایل عشق ورزیده می شود.<br />
بیایید همواره این گفته را به یاد داشته باشیم:<br />
<strong>وسایل برای استفاده کردن هستند.<br />انسانها برای دوست داشتن هستند.</strong>
</font></font></p>
</LI><LI><a href="http://alfaoafla.blogfa.com/post-129.aspx" target="_blank">چرا والدین پیر می شوند ؟</a><BR>
<font size="2">روزی رییس یک شرکت بزرگ به دلیل یک مشکل اساسی در رابطه با یکی از کامپیوترهای اصلی مجبور شد با منزل یکی از کارمندانش تماس بگیرد. بنابراین، شماره منزل او را گرفت. <br />کودکی به تلفن جواب داد و نجوا کنان گفت: «سلام» رییس پرسید: «بابا خونس؟» صدای کوچک نجواکنان گفت: «بله» <br />ـ می تونم با او صحبت کنم <br />کودکی خیلی آهسته گفت: «نه» <br />رییس که خیلی متعجب شده بود و می خواست هر چه سریع تر با یک بزرگسال صحبت کند، گفت: «مامانت اونجاس؟» <br />ـ بله <br />ـ می تونم با او صحبت کنم؟ <br />دوباره صدای کوچک گفت: «نه» <br />رییس به امید این که شخص دیگری در آنجا باشد که او بتواند حداقل یک پیغام بگذارد پرسید: « آیا کس دیگری آنجا هست؟» <br />کودک زمزمه کنان پاسخ داد: «بله، یک پلیس» <br />رییس که گیج و حیران مانده بود که یک پلیس در منزل کارمندش چه می کند، پرسید: «آیا می تونم با پلیس صحبت کنم؟» <br />کودک خیلی آهسته پاسخ داد: «نه، او مشغول است؟» <br />ـ مشغول چه کاری است؟ <br />کودک همان طور آهسته باز جواب داد: «مشغول صحبت با مامان و بابا و آتش نشان.» <br />رییس که نگران شده بود و حتی نگرانی اش با شنیدن صدای هلی کوپتری از آن طرف گوشی به دلشوره تبدیل شده بود پرسید: «این چه صدایی است؟» <br />صدای ظریف و آهسته کودک پاسخ گفت: «یک هلی کوپتر» <br />رییس بسیار آشفته و نگران پرسید: «آنجا چه خبر است؟» <br />کودک با همان صدای بسیار آهسته که حالا ترس آمیخته به احترامی در آن موج می زد پاسخ داد: «گروه جست و جو همین الان از هلی کوپتر پیاده شدند.» <br />رییس که زنگ خطر در گوشش به صدا درآمده بود، نگران و حتی کمی لرزان پرسید: «آنها دنبال چی می گردند؟» <br />کودک که همچنان با صدایی بسیار آهسته و نجواکنان صحبت می کرد با خنده ریزی پاسخ داد: «من».</font>
</LI><LI><a href="http://alfaoafla.blogfa.com/post-128.aspx" target="_blank">یاد گرفته ام که...</a><BR>
<font size="3"><strong>یاد گرفته ام که:</strong><br />1- با "<span style="color: rgb(255, 0, 0);">احمق</span>" بحث نکنم و بگذارم در دنیای احمقانه ی خویش خوشبخت زندگی کند.<br />2- با "<span style="color: rgb(255, 0, 0);">وقیح</span>" جدل نکنم، چون چیزی برای از دست دادن ندارد و روحم را تباه می سازد.<br />3- از "<span style="color: rgb(255, 0, 0);">حسود</span>" دوری کنم چون حتی اگر دنیا را هم به او تقدیم کنم، باز هم از من بیزار خواهد بود.<br />4- "<span style="color: rgb(255, 0, 0);">تنهایی</span>" را به بودن در جمعی که به آن تعلق ندارم ترجیح دهم...</font>
</LI><LI><a href="http://alfaoafla.blogfa.com/post-127.aspx" target="_blank">به امانت گرفتن خر</a><BR><P style="TEXT-ALIGN: justify" align=baseline><FONT size=3>روزی یکی از همسایهها خواست خر<LINK href="file:///C:\DOCUME~1\ARYASY~1\LOCALS~1\Temp\msohtmlclip1\01\clip_colorschememapping.xml" rel=colorSchemeMapping>
<STYLE>/*<![CDATA[*/
<!--
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:"Cambria Math";
panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;
mso-font-charset:1;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-format:other;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;}
@font-face
{font-family:Calibri;
panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-unhide:no;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
margin-top:0in;
margin-right:0in;
margin-bottom:10.0pt;
margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
.MsoChpDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-default-props:yes;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
.MsoPapDefault
{mso-style-type:export-only;
margin-bottom:10.0pt;
line-height:115%;}
@page Section1
{size:8.5in 11.0in;
margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in;
mso-header-margin:.5in;
mso-footer-margin:.5in;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
-->
/*]]>*/</STYLE>
<META content=Word.Document name=ProgId>
<META content="Microsoft Word 12" name=Generator>
<META content="Microsoft Word 12" name=Originator><LINK href="file:///C:\DOCUME~1\ARYASY~1\LOCALS~1\Temp\msohtmlclip1\01\clip_filelist.xml" rel=File-List><LINK href="file:///C:\DOCUME~1\ARYASY~1\LOCALS~1\Temp\msohtmlclip1\01\clip_themedata.thmx" rel=themeData><LINK href="file:///C:\DOCUME~1\ARYASY~1\LOCALS~1\Temp\msohtmlclip1\01\clip_colorschememapping.xml" rel=colorSchemeMapping>
<STYLE>/*<![CDATA[*/
<!--
/* Font Definitions */
@font-face
{font-family:"Cambria Math";
panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:roman;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1107304683 0 0 159 0;}
@font-face
{font-family:Calibri;
panose-1:2 15 5 2 2 2 4 3 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:-1610611985 1073750139 0 0 159 0;}
@font-face
{font-family:Tahoma;
panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4;
mso-font-charset:0;
mso-generic-font-family:swiss;
mso-font-pitch:variable;
mso-font-signature:1627400839 -2147483648 8 0 66047 0;}
/* Style Definitions */
p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal
{mso-style-unhide:no;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:"";
margin-top:0in;
margin-right:0in;
margin-bottom:10.0pt;
margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:"Calibri","sans-serif";
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
.MsoChpDefault
{mso-style-type:export-only;
mso-default-props:yes;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:"Times New Roman";
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;
mso-bidi-font-family:Arial;
mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
.MsoPapDefault
{mso-style-type:export-only;
margin-bottom:10.0pt;
line-height:115%;}
@page Section1
{size:8.5in 11.0in;
margin:1.0in 1.0in 1.0in 1.0in;
mso-header-margin:.5in;
mso-footer-margin:.5in;
mso-paper-source:0;}
div.Section1
{page:Section1;}
-->
/*]]>*/</STYLE>
<SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-FAMILY: " Tahoma?,?sans-serif?;?> وحيد پورجمشيديان</SPAN> را امانت بگیرد. به همین خاطر به در خانه او رفت. <SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-FAMILY: " Tahoma?,?sans-serif?;?>وحيد پورجمشيديان </SPAN>گفت: "خیلی معذرت میخواهم خر ما در خانه نیست". از بخت بد، همان موقع خر بنا کرد به عرعر کردن. <BR>همسایه گفت: "شما که فرمودید خرتان خانه نیست؛ اما صدای عرعرش دارد گوش فلک را کر میکند!" <SPAN lang=FA dir=rtl style="FONT-FAMILY: " Tahoma?,?sans-serif?;?>وحيد پورجمشيديان</SPAN> عصبانی شد و گفت: "عجب آدم کج خیال و دیرباوری هستی! حرف مرا قبول نداری ولی عرعر خر را قبول داری."</FONT></P>
<P style="TEXT-ALIGN: center"><IMG style="WIDTH: 280px; HEIGHT: 291px" height=229 src="http://www.animalvetcenter.com/donkey.gif" width=186></P>
<P style="TEXT-ALIGN: left"><BR></P>
<P style="TEXT-ALIGN: left"><BR></P></LI><LI><a href="http://alfaoafla.blogfa.com/post-126.aspx" target="_blank">معلم فلسفه</a><BR>
<p class="talk"><font size="3">معلم فلسفه يک صندلي ميذاره وسط کلاس و به شاگردان ميگه : </font><font size="3">شما بايد يک مقاله بنويسيد و در آن ثابت کنيد که اين صندلي وجود ندارد !!!</font><font size="3">يکي از شاگردان دو کلمه مينويسه و ورقهشو ميذاره رو ميزش و بعداز اينکه معلم ورقه ها را تصحيح ميکنه اون </font><font size="3">بهترين نمره رو ميگيره!!!! </font></p>
<p class="talk"><font size="3">اگه گفتين چي نوشته بوده؟ </font></p>
<p class="talk"><font size="3">... </font></p>
<p class="talk"><font size="3">نوشته بوده: کدوم صندلي؟!!!!!</font></p></LI><LI><a href="http://alfaoafla.blogfa.com/post-125.aspx" target="_blank">Opera 10 </a><BR><font size="2" face="tahoma,verdana,arial,helvetica,sans-serif">سلام دوستان ، فكر كنم اكثراً مرورگر اپرا رو مي شناسن چون مرورگري ست كه هم براي كامپيوتر عرضه ميشه و هم براي موبايل و طي يك هفته از معرفي آخرين ورژن 10 ميليون بار از سايت Opera دانلود شده <br />او دسته از دوستاني كه به دنبال يه مرورگر خوب و با سرعت مي گردن ( مخصوصاً كسايي كه با Dial Up كانكت ميشن ) مرورگر Opera بهترين گزينه مي تونه باشه <br />ورژن جديد اين مرورگر يعني ورژن 10 دستخوش تغييرات بسيار زيادي شده از جمله شكل كاربري عامه پسند و بسيار ساده و با سرعت باورنكردني Load صفحات اينترنت<br />اميدوارم لذت ببريد ...</font></p><p align="baseline"><br /></p><p style="text-align: center;"><img src="http://www.tinypic.info/files/6n9g1i6snbc1rmhrqf9k.jpg" /></p><p style="text-align: left;"><br /></p><p style="text-align: center;"><font size="3"><a href="http://www.opera.com/download/get.pl?id=32264&location=321¬hanks=yes&sub=marine"><strong>دانلود با حجم 8.7 مگابايت</strong></a></font></p><p style="text-align: center;">اينم<strong><a href="http://www.tinypic.info/files/pa88mawjn7f8dq4v06su.jpg" target="_blank"> اسكرين شات</a></strong> از برنامه (Opera 10 ) </p></LI><LI><a href="http://alfaoafla.blogfa.com/post-124.aspx" target="_blank">یک داستان بسیارعجيب</a><BR>
<p align="justify"><font face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">اتومبیل مردی که به تنهایی سفر می کرد در نزدیکی صومعه ای خراب شد. مرد به سمت صومعه حرکت کرد و به رئیس صومعه گفت: «ماشین من خراب شده. آیا می توانم شب را اینجا بمانم؟»<br />رئیس صومعه بلافاصله او را به صومعه دعوت کرد. شب به او شام دادند و حتی ماشین او را تعمیر کردند. شب هنگام وقتی مرد می خواست بخوابد صدای عجیبی شنید. صدای که تا قبل از آن هرگز نشنیده بود. صبح فردا از راهبان صومعه پرسید که صدای دیشب چه بوده اما آنها به وی گفتند: «ما نمی توانیم این را به تو بگوییم. چون تو یک راهب نیستی»<br />مرد با نا امیدی از آنها تشکر کرد و آنجا را ترک کرد.<br />چند سال بعد ماشین همان مرد باز هم در مقابل همان صومعه خراب شد.<br />راهبان صومعه بازهم وی را به صومعه دعوت کردند، از وی پذیرایی کردند و ماشینش را تعمیر کردند. آن شب بازهم او آن صدای مبهوت کننده عجیب را که چند سال قبل شنیده بود، شنید.<br />صبح فردا پرسید که آن صدا چیست اما راهبان بازهم گفتند: «ما نمی توانیم این را به تو بگوییم. چون تو یک راهب نیستی»<br />این بار مرد گفت «بسیار خوب، بسیار خوب، من حاضرم حتی زندگی ام را برای دانستن آن فدا کنم. اگر تنها راهی که من می توانم پاسخ این سوال را بدانم این است که راهب باشم، من حاضرم. بگویید چگونه می توانم راهب بشوم؟»<br />راهبان پاسخ دادند «تو باید به تمام نقاط کره زمین سفر کنی و به ما بگویی چه تعدادی برگ گیاه روی زمین وجود دارد و همین طور باید تعداد دقیق سنگ های روی زمین را به ما بگویی. وقتی توانستی پاسخ این دو سوال را بدهی تو یک راهب خواهی شد.»<br />مرد تصمیمش را گرفته بود. او رفت و 45 سال بعد برگشت و در صومعه را زد.<br />مرد گفت:«من به تمام نقاط کرده زمین سفر کردم و عمر خودم را وقف کاری که از من خواسته بودید کردم. تعداد برگ های گیاه دنیا 371,145,236,284,232 عدد است. و 231,281,219,999,129,382 سنگ روی زمین وجود دارد»<br />راهبان پاسخ دادند: «تبریک می گوییم. پاسخ های تو کاملا صحیح است. اکنون تو یک راهب هستی. ما اکنون می توانیم منبع آن صدا را به تو نشان بدهیم.»<br />رئیس راهب های صومعه مرد را به سمت یک در چوبی راهنمایی کرد و به مرد گفت: «صدا از پشت آن در بود»<br />مرد دستگیره در را چرخاند ولی در قفل بود. مرد گفت: «ممکن است کلید این در را به من بدهید؟»<br />راهب ها کلید را به او دادند و او در را باز کرد.<br />پشت در چوبی یک در سنگی بود. مرد درخواست کرد تا کلید در سنگی را هم به او بدهند.<br />راهب ها کلید را به او دادند و او در سنگی را هم باز کرد. پشت در سنگی هم دری از یاقوت سرخ قرار داشت. او بازهم درخواست کلید کرد.<br />پشت آن در نیز در دیگری از جنس یاقوت کبود قرار داشت.<br />و همینطور پشت هر دری در دیگر از جنس زمرد سبز، نقره، یاقوت زرد و لعل بنفش قرار داشت.<br />در نهایت رئیس راهب ها گفت: «این کلید آخرین در است». مرد که از در های بی پایان خلاص شده بود قدری تسلی یافت. او قفل در را باز کرد. دستگیره را چرخاند و در را باز کرد. وقتی پشت در را دید و متوجه شد که منبع صدا چه بوده است متحیر شد. چیزی که او دید واقعا شگفت انگیز و باور نکردنی بود.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />.<br />اما من نمی توانم بگویم او چه چیزی پشت در دید، چون شما راهب نیستید!</font> </p></LI><LI><a href="http://alfaoafla.blogfa.com/post-123.aspx" target="_blank">عکس های جالب و بامزه</a><BR>
<font size="2">سلام <br />خيلي وقت بود پست اينجوري نداده بودم ، خسته شدم از بس داستانهاي عبرت آميز گذاشتم ، بسه ديگه چقدر مي خوايد عبرت بگيريد مگه </font><p><font size="2">ديگه كم كم دانشگاه ها داره باز ميشه و ما هم كم كم كمرنگ تر ميشيم ، اي خدا دوباره شروع شد </font></p><p><font size="2">خوب ديگه بريم سر اصل مطلب ، اين نمونه عكسه كه بقيه ش تو ادامه مطلبه ، پيشنهاد مي كنم حتماً تماشا كنيد </font></p><p><br /></p><p style="text-align: center;"><img src="http://www.3jokes.com/images/2009/Data/Funny_Pictures/3Jokes_Funny%20(205).jpg" /></p><p style="text-align: left;"><br /></p><p style="text-align: right;"><font size="2">براي مشاهده بقيه عكس ها به<strong> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ادامه مطلب</span></strong> بريد</font></p>
</LI><LI><a href="http://alfaoafla.blogfa.com/post-122.aspx" target="_blank">راننده تاکسی - سرگذشت اختراعات زنان و مردان!</a><BR>
<p><font size="2">راننده تاكسي ...</font></p><p><font size="2">مسافر تاکسی آهسته روی شونهی راننده زد، چون میخواست ازش یه سوال بپرسه… راننده جیغ زد، کنترل ماشین رو از دست داد… نزدیک بود که بزنه به یه اتوبوس… از جدول کنار خیابون رفت بالا… نزدیک بود که چپ کنه… اما کنار یه مغازه توی پیاده رو متوقف شد… برای چند ثانیه هیچ حرفی بین راننده و مسافر رد و بدل نشد… سکوت سنگینی حکم فرما بود، تا این که راننده رو به مسافر کرد و گفت: "هی مرد! دیگه هیچ وقت این کار رو تکرار نکن… من رو تا سر حد مرگ ترسوندی!" مسافر عذرخواهی کرد و گفت: "من نمیدونستم که یه ضربهی کوچولو آنقدر تو رو میترسونه" راننده جواب داد: "واقعا تقصیر تو نیست… امروز اولین روزیه که به عنوان یه رانندهی تاکسی دارم کار میکنم… آخه من 25 سال رانندهی ماشین نعش کش بودم…!"</font></p><p style="text-align: center;"><font size="2">-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-</font></p><p style="text-align: right;"><font size="2"><span style="font-family: Tahoma;">سرگذشت اختراعات زنان و مردان!...</span></font></p><p style="text-align: right;"><font size="2"><span style="font-family: Tahoma;"><font face="Tahoma">مرد کلمه را کشف کرد و مکالمه را اختراع کرد.<br />زن مکالمه را کشف کرد و شايعه اختراع شد!<br /><br />مرد قمار را کشف کرد و کارتهاي بازي را اختراع کرد.<br />زن کارتهاي بازي را کشف کرد و جادوگري اختراع شد!<br /><br />مرد کشاورزي را کشف کرد و غذا اختراع شد.<br />زن غذا را کشف کرد و رژيم غذايي را اختراع کرد!<br /><br />مرد دوستي را کشف کرد و عشق اختراع شد.<br />زن عشق را کشف کرد و ازدواج را اختراع کرد!<br /><br />مرد تجارت را کشف کرد و پول را اختراع کرد.<br />زن پول را کشف کرد و «خريد کردن» اختراع شد!<br /><br />از آن به بعد مرد چيزهاي بسياري را کشف و اختراع کرد.<br />ولي زن همچنان مشغول خريد بود!</font></span></font></p>
</LI><LI><a href="http://alfaoafla.blogfa.com/post-121.aspx" target="_blank">جای خالی</a><BR>
<font size="2">خیلی چاق بود. پای تخته که می رفت، کلاس پر می شد از نجوا. تخته را که پاک می کرد، بچه ها ریسه می رفتند و او با صورت گوشتالو و مهربانش فقط لبخند می زد.<br />آن روز معلم با تأنی وارد کلاس شد. کلاس غلغله بود. یکی گفت:«خانم اجازه!؟گلابی بازم دیر کرده.» و شلیک خنده کلاس را پرکرد.<br />معلم برگشت. چشمانش پر از اشک بود. آرام و بی صدا آگهی ترحیم را بر سینه سرد دیوار چسباند.<br />لحظاتی بعد صدای گریه دسته جمعی بچه ها در فضا پیچید و جای خالی او راهیچ کس پر نکرد...</font>
</LI></UL> </div>
<a href="http://coo.ir/directory.php">ثبت دامین</a>
</body>